Kom langs. Vent je hart. Je bent welkom. Ik help je op weg.

Die boodschap moeten alle jongeren in Amsterdam krijgen van een therapeut of psycholoog. Maar de wachtlijsten in de GGZ zijn onacceptabel lang.

LEF wil laagdrempelige psychische hulp organiseren via coaching cafés. Daar kun je als jongere informeel afspreken en een luisterend oor vinden. De Geestelijke Gezondheidszorg is veel te formalistisch geregeld met de intake van patiënten aan de hand van een DSM diagnose. Diagnosticeer jongeren niet maar help ze direct vooruit. De zorgkosten worden alleen maar hoger door wachtlijsten en voortslepende mentale klachten.

Commerciële jeugdzorg moet direct de stad uit. Geld verdienen aan de uithuisplaatsing van kinderen is een grof schandaal. De levens van zoveel kinderen wordt hier vroegtijdig mee in de war geschopt. Jeugdzorg moet gezinszorg worden. Kijk naar de familie als geheel en biedt ook de ouders ondersteuning, bijvoorbeeld hulp bij opvoeding, schulden of verslaving, en doe dat met één overkoepelende instantie, zodat ouders en kinderen niet 5 keer hetzelfde verhaal moeten vertellen.

Om meer en betere pleegouders te vinden willen we een publiekscampagne. Een proef met het basisinkomen zou ook kunnen helpen om het financiële gewin bij de opvang van pleegkinderen te verminderen. Maak van pleegkinderen geen verdienmodel en zorgt dat iedereen voldoende loon ontvangt.