Wie is er niet aan verslaafd? De ‘slimme’ telefoon die ons dommer maakt en ondertussen al onze data rooft. Smartphones en sociale media zijn bewezen slecht voor de gezondheid. Van nekklachten en verslechterd zicht tot verkorte aandachtspanne en een lager zelfbeeld. Waarom staan we deze nieuwe vorm van opium toe in de openbare ruimte?

Net als met sigaretten willen we de smartphone weren uit de openbare ruimte. Stadsbewoners horen er niet als zombies bij te lopen, nog los van het gevaar dat het vormt in het verkeer.

LEF wil dat Amsterdam smartphone vrije zones inricht door bordjes op te hangen die bewoners en bezoekers wijzen op de sociale normen. Zo gaan bewoners weer een praatje met elkaar aan en leren ze eens iets voor een ander doen, in plaats van in een digitale escapistische wereld te duiken die is gebouwd door Nerds en broligarchs.

Zo claimen we onze tijd en aandacht weer terug. We beginnen met haltes voor het openbaar vervoer, theaters, bioscopen, clubs en gebedshuizen die al volop experimenteren met het afplakken of inleveren van telefoons. Nooit meer dat irritante blauwe licht tijdens een filmvoorstelling of een irritante ringtone midden door een speech. De campus van de uni en het werk volgen daarna. Als het op middelbare scholen een positief effect heeft op kinderen, waarom dan niet op volwassenen?

Zo zit LEF in elkaar. Leren van kinderen en andersom. Volwassenen zijn op hun 70e echt niet immuun voor het delen van nep nieuws of haat comments. Ook onze democratie wint door vaker praatjes met elkaar te maken. En ja, ook solo een boek lezen is nog altijd beter dan eindeloos app verkeer en video’s verslinden.